Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μεγάλη Εβδομάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μεγάλη Εβδομάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 11 Απριλίου 2015
Πέμπτη 9 Απριλίου 2015
Τρίτη 7 Απριλίου 2015
Σάββατο 14 Απριλίου 2012
Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
Η Ανάσταση του Κυρίου
Την αυγή η
Μαρία η Μαγδαληνή, η Μαρία η μητέρα του Ιακώβου και η Σαλώμη πήγαν στον τάφο,
έχοντας μαζί τους αρώματα και μύρο, για να αλείψουν το σεπτό Σώμα του Ιησού.
Οι
μυροφόρες γυναίκες έλεγαν η μία στην άλλη:
—Ποιος θα μας μετακινήσει το βράχο από τον τάφο;
Γιατί γνώριζαν ότι ο βράχος ήταν βαρύτατος.
Όταν
πλησίασαν στον τάφο, είδαν με απορία ότι ο μεν βράχος είχε μετακινηθεί, οι
φρουροί δε του τάφου είχαν πέσει κάτω στο έδαφος και ήταν κατατρομαγμένοι.
Είδαν τότε
με τρόμο και οι ίδιες πάνω στο βράχο να κάθεται ένας άγγελος, ο οποίος είπε σε
αυτές:
—Μη φοβάσθε. Ζητάτε τον Ιησού τον
εσταυρωμένο; Δεν είναι εδώ. Αναστήθηκε.
Να ο τάφος, οπού τον ενταφίασαν είναι κενός. Να πάτε λοιπόν γρήγορα και να
πείτε τα νέα στους μαθητές.
Οι
μυροφόρες έτρεξαν αμέσως να αναζητήσουν τους μαθητές και να τους πουν την
χαρμόσυνη είδηση. Στο δρόμο συνάντησαν τον Ιησού, ο όποιος τις χαιρέτησε.
Αυτές, όταν Τον είδαν, έπεσαν και Τον προσκύνησαν.
Ο Κύριος
μίλησε σε αυτές και τους είπε:
—Να πείτε στους μαθητές να συγκεντρωθούν στη Γαλιλαία, όπου θα εμφανισθώ
σε αυτούς.
Οι
γυναίκες, έσπευσαν να βρουν τους μαθητές και να τους αναγγείλουν τη μεγάλη
είδηση, ότι ο Χριστός ανέστη. Εκείνοι όμως δεν τις πίστεψαν.
Ο Πέτρος
μάλιστα και ο Ιωάννης έτρεξαν αμέσως στο μνημείο. Πράγματι, βρήκαν τον τάφο
ανοικτό, μπήκαν μέσα και είδαν το νεκρικό σεντόνι. Το Σώμα του Σωτήρος δεν ήταν
εκεί. Ο Ιησούς, καθώς είχε προείπει, είχε αναστηθεί εκ νεκρών. Κατήργησε το
θάνατον δια του θανάτου και χάρισε στους νεκρούς τη ζωή.
Την
Ανάσταση του Χριστού τη γιορτάζουμε το Πάσχα. Τότε ψέλνουμε:
«Χριστός Ανέστη εκ
νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας
και τοις εν τοις
μνήμασι ζωήν χαρισάμενος».
Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ
Η Σταύρωση
Οι
θανατικές εκτελέσεις γίνονταν σε έναν τόπο, ο οποίος ονομαζόταν Γολγοθάς,
δηλαδή κρανίου τόπος. Εκεί οδηγήθηκε ο Ιησούς, φέρνοντας στους ώμους του το
σταυρό του μαρτυρίου Του. Στο δρόμο, ο Ιησούς έπεσε κάτω από τις κακουχίες και
το βάρος και οι Ρωμαίοι αγγάρευσαν για την μεταφορά του σταυρού έναν άνθρωπο
από την Κυρήνη, που τον έλεγαν Σίμωνα.
Ήταν
μεσημέρι, όταν έφθασαν στο Γολγοθά. Κάρφωσαν με καρφιά (ήλους) τα χέρια και τα
πόδια Του και έστησαν το σταυρό όρθιο. Μαζί Του σταύρωσαν και δύο ληστές, έναν
εκ δεξιών και έναν εξ αριστερών. Την ώρα που ο Ιησούς βρισκόταν στο σταυρό του
μαρτυρίου άφησε τη φωνή της συγγνώμης προς τους εχθρούς Του λέγοντας:
«Πάτερ, άφες αύτοίς, ου γαρ οίδασι τί
ποιούσιν».
Στο πάνω μέρος του σταυρού οι Ρωμαίοι
είχαν γράψει: Ιησούς Ναζωραίος Βασιλεύς των Ιουδαίων.
Πολλοί
από τον όχλο περιέπαιζαν ακόμη και πάνω στο Σταυρό τον Ιησού και Του έλεγαν:
— Εσύ, ο οποίος μπορείς σε τρεις ημέρες
να γκρεμίσεις και να ανοικοδομήσεις το Ναό, κατέβα τώρα από το σταυρό.
Άλλοι
έλεγαν:
— Έσωσες άλλους, και δεν μπορείς να
σώσεις τον εαυτό σου; Αν είσαι υιός του Θεού, ας σε σώσει λοιπόν ο Θεός!
Και
ο ένας από τους ληστές μίλησε προς τον Ιησού με άσχημο και περιπαικτικό λόγο.
Ο άλλος όμως ληστής τον μάλωσε και του
είπε:
— Δεν φοβάσαι το Θεό, εσύ ο ένοχος, αλλά
περιπαίζεις έναν αθώο;
Ο ληστής αυτός, ο οποίος είχε ήδη
πιστέψει, είπε στον Ιησού:
« Μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθης εν τη
Βασιλεία Σου»
Και ο Ιησούς του απάντησε:
«Αληθώς σου λέγω, ότι σήμερον θα είσαι
μαζί μου είς τον Παράδεισον»!
Έπειτα ο Ιησούς είδε την
μητέρα Του κοντά στο Σταυρό, μαζί με τον αγαπητό Του μαθητή Ιωάννη, και είπε
προς Αυτήν: «Ιδού ό υιός σου». Προς τον Ιωάννη δε είπε: «Ιδού, ή μήτηρ σου».
Τη στιγμήν εκείνη, αν και ο ήλιος ήταν
στη μέση του ουρανού ακόμη, βαθύ σκοτάδι κάλυψε τη γη που κράτησε τρεις ώρες.
Τότε ο Ιησούς φώναξε:
«Ήλί, Ήλί, λάμα σαβαχθανί», δηλαδή Θεέ
μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;
Μερικοί από αυτούς που τον άκουσαν είπαν
μεταξύ τους:
—Τον προφήτη Ηλία καλεί σε βοήθεια.
Μετά
από λίγο ο Ιησούς είπε: « Διψώ»
Έτρεξε τότε κοντά του ένας στρατιώτης και
του πρόσφερε ξίδι. Ο Χριστός δοκίμασε αλλά δεν ήπιε. Έγειρε το κεφάλι Του και
είπε τα τελευταία λόγια Του: «Τετέλεσται. Πάτερ, εις χείρας σου παραδίδωμι το
πνεύμα μου».
Την
ίδια στιγμή μεγάλος σεισμός συγκλόνισε τη γη. Βράχοι κόπηκαν, τάφοι ανοίχθηκαν
και το καταπέτασμα του Ναού σκίστηκε στα δύο. Όλοι όσοι βρίσκονταν εκεί κατατρόμαξαν
και έλεγαν:
«Αληθώς ό άνθρωπος ούτος ήτο Υιός του
Θεού»!
Ο
Ιησούς είχε πεθάνει. Ένας από τους στρατιώτες κέντησε την πλευρά του με τη
λόγχη για να βεβαιωθεί. Και βγήκε τότε από την πληγή ύδωρ και αίμα.
Η σταύρωση του Ιησού γιορτάζεται τη Μεγάλη Παρασκευή.
Πέμπτη 12 Απριλίου 2012
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΠΙΛΑΤΟ
Ο Ιησούς μπροστά στον Πιλάτο
Το πρωί της Παρασκευής οι Φαρισαίοι
οδήγησαν τον Ιησού στο Ρωμαίο διοικητή Πόντιο Πιλάτο, για να εγκρίνει την καταδίκη,
γιατί οι Εβραίοι ήταν
υποδουλωμένοι στους
Ρωμαίους. Έπρεπε όμως να
πειστεί για την ενοχή Του και γι’
αυτό Τον ανάκρινε. Δεν βρήκε όμως
τίποτε ενοχοποιητικό εναντίον
Του και είπε στους Αρχιερείς :
— Ο άνθρωπος αυτός είναι αθώος.
Δε βρίσκω καμιά αιτία για να εγκρίνω την καταδίκη
Του.
Οι Φαρισαίοι, για να
τον εξαναγκάσουν να υπογράψει την
καταδίκη Του, του είπαν :
— Αυτός ο άνθρωπος αναστάτωσε το λαό. Του λέει να μην πληρώνει φόρους.
Και λέγει ότι είναι βασιλιάς μας, ενώ εμείς έχουμε ένα βασιλιά, τον δικό σας βασιλιά,
τον Καίσαρα.
Ο Πιλάτος φοβήθηκε απ' αυτό. Φοβήθηκε μήπως οι Εβραίοι τον κατηγορήσουν
στον Καίσαρα και χάσει το αξίωμα του. Επειδή, όμως, γνώριζε ότι ο Χριστός είναι
αθώος και επειδή ήθελε να τον σώσει, τους είπε:
— Επειδή τις ημέρες του Πάσχα χαρίζουμε τη ζωή σε ένα κατάδικο, σας ρωτώ
: ποιον θέλετε να βγάλω από τη φυλακή, το ληστή Βαραββά ή τον Ιησού;
Και ο φανατισμένος όχλος των Εβραίων φώναξε:
—Το Βαραββά.
— Και τον Ιησού τι θέλετε να τον κάμω;
— « Άρον, άρον, σταύρωσον Αυτόν».
Αναγκάστηκε, λοιπόν, ο Πιλάτος να υπογράψει την καταδίκη Του. Και για να
μην έχει τύψεις πήρε νερό, έπλυνε τα
χέρια του και είπε:
— Εγώ είμαι ανεύθυνος, σεις να όψεστε. Ο δε μανιασμένος εκείνος όχλος
φώναξε :
— Η ευθύνη ας πέσει πάνω μας και πάνω στα παιδιά μας.
Τότε ο Πιλάτος παράδωσε τον Ιησού στους Εβραίους να Τον σταυρώσουν, αφού
διάταξε να Τον μαστιγώσουν και να Του φορέσουν ακάνθινο στεφάνι.
ΓΙΑΤΙ ΒΑΦΟΥΝ ΤΑ ΑΥΓΑ ΚΟΚΚΙΝΑ
Γιατί όμως τα βάφουν κόκκινα;
Λένε πως όταν αναστήθηκε ο Χριστός, κανείς δεν πίστευε ότι έγινε αυτό το
θαύμα. Μια γυναίκα μάλιστα, που κρατούσε αυγά άσπρα σε ένα καλάθι, άκουσε για
την Ανάσταση και δεν το πίστεψε. Είπε τότε: «Αν είναι αλήθεια, τότε τα άσπρα
αυγά να γίνουν κόκκινα». Αμέσως έγιναν κόκκινα.
Λένε ακόμα πως βάφουν κόκκινα τα αυγά για να έχουν το ίδιο κόκκινο χρώμα
με το αίμα που έχυσε ο Χριστός, όταν σταυρώθηκε. Κόκκινο
είναι και το χρώμα της χαράς. Χαράς για την Ανάσταση του Χριστού. Είναι
παράλληλα όμως και χρώμα αποτρεπτικό. Κόκκινες βελέντζες και κόκκινα μαντίλια
κρεμούσαν τη Μεγάλη Πέμπτη στην Καστοριά οι γυναίκες για το καλό.
Το βάψιμο των αυγών γινόταν τη Μεγάλη
Πέμπτη γι’ αυτό και την έλεγαν Κόκκινη Πέφτη ή Κοκκινοπέφτη. Παλιότερα το
συνήθιζαν κι αποβραδίς, πάντοτε όμως τα μεσάνυχτα, με το ξεκίνημα της νέας
μέρας. Καινούρια πρέπει να ήταν η κατσαρόλα που θα έβαφαν τα αυγά και ο αριθμός
τους ορισμένος και τη μπογιά τη φύλαγαν σαράντα μέρες και δεν την έχυναν, ακόμα
και τότε, έξω από το σπίτι. Τα χρώματα για τα αυγά τα έφτιαχναν από διάφορα
φυτά. Από κρεμμύδια γινόταν το μελί, από άχυρο ή από φύλλα αμυγδαλιάς το
κίτρινο, το ανοικτό κόκκινο από παπαρούνες. Αργότερα τα αγόραζαν, το κόκκινο
όμως χρώμα ήταν και είναι πάντα το πιο αγαπημένο.
Το πρώτο αυγό που έβαφαν ήταν της Παναγίας και
το έβαζαν στο εικονοστάσι. Σε μερικά μέρη έβαζαν σε ένα κουτάκι τόσα αυγά όσα
ήταν τα μέλη της οικογένειας και τα πήγαιναν το βράδυ στην εκκλησία, για να
διαβαστούν στα 12 Ευαγγέλια. Τα άφηναν κάτω από την Αγία Τράπεζα ως την
Ανάσταση και τότε καθεμιά έπαιρνε τα δικά της. Αυτά τα αυγά ήταν
"ευαγγελισμένα" και τα τσόφλια τους τα παράχωναν στους κήπους και τις
ρίζες των δέντρων για να καρπίσουν. Παρόμοια τύχη είχαν και τα αυγά που έκαναν
οι κότες τη Μεγάλη Πέμπτη. Άμα η κότα ήταν μαύρη, ακόμα καλύτερα.
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ
Το τέλος του Ιούδα
Ο Ιούδας, όταν έμαθε ότι οι Φαρισαίοι καταδίκασαν τον Ιησού σε θάνατο, μετάνιωσε.
Έτρεξε στο συνέδριο, τους επέστρεψε τα τριάντα αργύρια και τους είπε :
— Αμάρτησα. Σας παρέδωσα αίμα αθώο. Ήταν όμως αργά. Ο Ιησούς είχε καταδικαστεί
και βάδιζε τον ανήφορο του Γολγοθά. Απελπισμένος κρεμάστηκε ο καταραμένος
προδότης από ένα δέντρο και αυτοκτόνησε. Οι Εβραίοι με τα τριάντα αργύρια
αγόρασαν ένα χωράφι για να θάβουν τους ξένους.
Η ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ
Η άρνηση του Πέτρου
Ο Πέτρος και ο Ιωάννης ακολούθησαν τον Δάσκαλο τους μέχρι την αυλή του Καϊάφα.
Εκεί ο θυρωρός ρώτησε τον Πέτρο: «Μήπως είσαι και συ μαθητής του Χριστού» ; Ο
Πέτρος απάντησε: «Δεν είμαι» και πήγε στην άλλη άκρη που μερικοί δούλοι είχαν
ανάψει φωτιά. Ένας απ' αυτούς τον ρώτησε : «Και συ είσαι μαθητής του Ιησού» ;
«Όχι», απάντησε πάλι ο Πέτρος. Ένας άλλος δούλος του λέει : «Μα εγώ νομίζω ότι
σε είδα στον κήπο της Γεθσημανή μαζί Του». Και ο Πέτρος αρνείται τον Δάσκαλο
Του για τρίτη φορά: «Δεν γνωρίζω αυτόν τον άνθρωπο...».
Την ίδια στιγμή ακούστηκε λάλημα
πετεινού. Ο Πέτρος θυμήθηκε τα λόγια του
Δασκάλου Του, βγήκε από την αυλή και έκλαψε πικρά.
Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
Η δίκη του Κυρίου
Ο Άννας άρχισε αμέσως την εξέταση του Ιησού. Τον ρώτησε πρώτα για τη διδασκαλία
και τους μαθητές Του.
— Γιατί με ρωτάς; απάντησε ο Ιησούς. Εγώ δίδαξα φανερά στους ανθρώπους.
Ρώτησε εκείνους που με άκουσαν, να σου πουν.
Ο Άννας δεν μπόρεσε να βρει
καμιά κατηγορία για τον Ιησού και Τον
έστειλε δεμένο στο γαμπρό του, τον Αρχιερέα Καϊάφα.
Η καταδίκη του Χριστού σε θάνατο ήταν προαποφασισμένη, αλλά για να είναι
οι Φαρισαίοι εντάξει με το Νόμο έπρεπε να βρουν δύο ψευδομάρτυρες. Παρουσιάστηκαν
πολλοί, αλλά οι κατηγορίες τους δεν δικαιολογούσαν το θάνατο. Τέλος,
παρουσιάστηκαν δυο, που είπαν ότι άκουσαν τον Ιησού να λέει, ότι μπορεί να
γκρεμίσει το ναό του Σολομώντος και σε τρεις μέρες να τον ξαναχτίσει.
Ο Κύριος σιωπούσε και ο Καϊάφας του είπε :
— Σε εξορκίζω στο όνομα του Θεού, πες μας, αν είσαι ο Χριστός, ο Γιος
του Θεού,
— Εγώ είμαι, αποκρίθηκε ήρεμα ο Ιησούς. Ο Καϊάφας, σκίζοντας τα ρούχα
του, είπε:
— Βλαστήμησε. Είπε ότι είναι ο Γιος του Θεού μπροστά μας. Τι τους θέλουμε
τους μάρτυρες;
Και οι δικαστές καταδίκασαν τον Ιησού σε σταυρικό θάνατο.
Αμέσως οι Εβραίοι άρχισαν να Τον φτύνουν, να Τον κοροϊδεύουν και να Τον
ραπίζουν, λέγοντας: «Ποιος σε ράπισε ;»
Η ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΗΣ ΓΕΣΘΗΜΑΝΗ
Η σύλληψη του Ιησού στον κήπο της
Γεσθημανή
Ήταν σχεδόν μεσάνυχτα, όταν ο Ιησούς έφτασε με τους μαθητές Του στον
κήπο της Γεσθημανή. Όλοι ήταν σιωπηλοί και ο Ιησούς βαθιά συγκινημένος.
— Μείνετε εδώ και αγρυπνείτε μαζί μου, τους είπε:
Προχώρησε πιο πέρα, γονάτισε, έπεσε
με το πρόσωπο προς τη γη και άρχισε να
προσεύχεται, λέγοντας: «Πατέρα, αν είναι δυνατόν, το ποτήρι αυτό (των
παθών και του σταυρικού θανάτου) να μην το πιω. Όμως, ας γίνει όχι όπως θέλω
εγώ, αλλά όπως θέλεις Εσύ».
Η αγωνία Του ήταν μεγάλη και ο ιδρώτας έτρεχε από το πρόσωπο Του σα βροχή.
Τρεις φορές διέκοψε την προσευχή Του και ήρθε προς τους μαθητές Του, αλλά και
τις τρεις τους βρήκε να κοιμούνται:
— Κοιμάστε, λοιπόν ; Ώστε δε μπορέσατε ούτε μια ώρα να μείνετε
άγρυπνοι μαζί μου;
Την ώρα εκείνη ακούστηκε θόρυβος.
Ήταν Ρωμαίοι στρατιώτες και οι
άνθρωποι των Φαρισαίων που έρχονταν, με οδηγό τον Ιούδα, να συλλάβουν τον Ιησού.
— Ιδού, ήρθε η ώρα ! Ο γιος του Θεού παραδίνεται στα χέρια των
αμαρτωλών, είπε στους μαθητές Του. Όταν πλησίασαν οι στρατιώτες,
τους ρώτησε.
— Ποιόν ζητάτε ;
— Τον Ιησού το Ναζωραίο, αποκρίθηκαν εκείνοι.
— Εγώ είμαι! απάντησε με
γλυκύτητα ο Ιησούς. Εκείνη τη στιγμή τον
πλησίασε ο Ιούδας και τον φίλησε,
λέγοντας:
— Χαίρε, δάσκαλε !
— Με φίλημα προδίδεις το
δάσκαλό σου ; Τον παρατήρησε ο Χριστός.
Το φιλί ήταν το σύνθημα: Εκείνον,
που θα φιλήσει, εκείνος είναι ο Ναζωραίος.
Οι στρατιώτες τότε Τον συνέλαβαν. Οι μαθητές Του αγανάκτησαν. Ο Πέτρος
όρμησε και μ’ ένα μαχαίρι έκοψε το αυτί του Μάλχου, που ήταν ο υπηρέτης του Αρχιερέα.
Ο Ιησούς τον μάλωσε:
— Πέτρο βάλε το μαχαίρι
στη θήκη του.
Μάχαιραν έδωκες, μάχαιραν θα λάβεις.
Κατόπι πήρε το κομμένο αυτί και
το έβαλε στη θέση του.
Οι στρατιώτες έδεσαν τον Ιησού με σχοινιά και τον έφεραν στο σπίτι του
Αρχιερέα Άννα. Οι μαθητές φοβήθηκαν και έφυγαν. Μόνο ο Πέτρος και ο Ιωάννης τον
ακολούθησαν.
Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ
Ο Μυστικός Δείπνος
Ήταν Πέμπτη. Ο Ιησούς με τους μαθητές Του ξεκίνησε από την Βηθανία να
πάει στα Ιεροσόλυμα. Στο δρόμο τους είπε τα όσα επρόκειτο να πάθει έπειτα από
λίγο από τους Φαρισαίους. Οι μαθητές στενοχωρήθηκαν και όλη την ώρα ήταν λυπημένοι
και μελαγχολικοί.
Έφτασαν στα Ιεροσόλυμα το βράδυ και πήγαν σε ένα σπίτι να δειπνήσουν.
Πριν από το δείπνο, ο Ιησούς πήρε μια λεκάνη με νερό και έπλυνε τα πόδια των
μαθητών Του, για να τους διδάξει την ταπεινοφροσύνη. Αφού έπλυνε τα πόδια όλων
(και του Ιούδα), είπε :
— Αυτό να κάνετε και σεις. Να υπηρετείτε τους άλλους με προθυμία.
Κατόπι κάθισαν όλοι γύρω στο τραπέζι και ο Ιησούς είπε με πολλή συγκίνηση:
— Ένας από σας θα με προδώσει.
Ταράχτηκαν οι μαθητές και ρωτούσαν το δάσκαλο τους ανήσυχοι:
— Μήπως είμαι εγώ, Κύριε ;
— Είναι εκείνος, στον οποίο
θα δώσω ένα κομμάτι ψωμί
βουτηγμένο στο πιάτο.
Το έδωσε στον Ιούδα και του είπε :
— Ό,τι έχεις να κάνεις, να το κάνεις γρήγορα...
Ο Ιούδας χάθηκε μέσα στη
νύχτα. Πήγε να βρει τους Φαρισαίους...
Ο Χριστός, έπειτα, πήρε ψωμί, το ευλόγησε και το μοίρασε στους μαθητές
Του, λέγοντας :
-« Λάβετε, φάγετε· τούτο μου εστί το Σώμα το υπέρ υμών κλώμενον εις
άφεσιν αμαρτιών».
Δηλαδή: « Πάρτε και φάτε. Λυτό είναι το Σώμα μου, που θα κομματιαστεί,
για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες του κόσμου ».
Ύστερα πήρε ένα ποτήρι κρασί, το ευλόγησε και έδωσε σε όλους να πιούν,
λέγοντας :
-«Πίετε εξ αυτού πάντες· τούτο εστί το Αίμα μου, το της Καινής
Διαθήκης, το υπέρ υμών και πολλών εκχυνόμενον, εις άφεσιν αμαρτιών».
Δηλαδή: «Πιείτε απ’ αυτό όλοι. Αυτό είναι το Αίμα Μου, της Καινής Διαθήκης,
που θα χυθεί, για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες των ανθρώπων».
Κατόπι συμβούλεψε τους μαθητές Του να είναι αγαπημένοι. Και αφού
έψαλαν ύμνους προς το Θεό, βγήκαν έξω και βάδισαν προς το όρος των Ελαιών. Στο
δρόμο ο Ιησούς τους είπε :
— Τη νύχτα αυτή, όλοι σας θα κλονιστείτε στην πίστη σας προς Εμένα.
— Εγώ Κύριε, είπε ο Πέτρος, δε θα το κάνω αυτό. Και τη ζωή μου ακόμη
θα. δώσω για Σένα.
Και ο Χριστός του απάντησε :
— Πέτρο, αλήθεια σου λέγω, ότι αυτή τη νύκτα, πριν ακόμη λαλήσει ο
πετεινός, θα με αρνηθείς τρεις φορές.
Τετάρτη 11 Απριλίου 2012
Το Ανώτατο Συμβούλιο και η προδοσία του Ιούδα
Το Ανώτατο Συμβούλιο και η
προδοσία του Ιούδα
Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι είχαν κυριευτεί από οργή και μίσος για
τον Ιησού, ενοχλημένοι από τα κυρήγματά του. Συγκεντρώθηκαν στο σπίτι του
αρχιερέα Καϊάφα και συζητούσαν πώς να θανατώσουν τον Ιησού, χωρίς να το πάρει
είδηση ο λαός που Τον αγαπά, για να μην ξεσηκωθεί εναντίον τους. Την ώρα εκείνη
παρουσιάστηκε μπροστά τους ο Ιούδας ο Ισκαριώτης και τους έβγαλε από την
αμηχανία.
— Τι θα θέλατε να μου δώσετε
και εγώ θα σας παραδώσω τον Ιησού.
(Δηλαδή: θα σας πω πού συχνάζει, ώστε να
τον συλλάβετε χωρίς να το μάθει ο λαός).
Οι Φαρισαίοι που γνώριζαν τη φιλαργυρία του, του είπαν :
— Τριάντα αργύρια.
Τα πήρε ο Ιούδας και τα φύλαξε
στους κόρφους του. Κατόπι πήγε στον Ιησού και τους μαθητές Του, έμεινε μαζί
τους και έκανε πως δεν γνωρίζει τίποτα.
Δευτέρα 9 Απριλίου 2012
Μεγάλη Εβδομάδα
Μεγάλη Εβδομάδα λέγεται η εβδομάδα που
αρχίζει από την Κυριακή των Βαΐων και φτάνει μέχρι την Κυριακή του Πάσχα. Λέγεται Μεγάλη γιατί
αυτή την εβδομάδα τιμούμε τα Πάθη του
Χριστού. Ο Χριστός θα περάσει από φρικτά βασανιστήρια, δοκιμασίες και
εξευτελισμούς που θα τελειώσουν με τη Σταύρωση
και την Ανάστασή Του.
Σάββατο 7 Απριλίου 2012
Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ
Η Κυριακή των Βαΐων
Ο Χριστός την άλλη ημέρα μετά την Ανάσταση του Λαζάρου ανέβηκε σ΄ ένα γαϊδουράκι και μαζί με τους μαθητές Του πήγε στα
Ιεροσόλυμα. Εκεί είχαν μάθει το θαύμα και πήγαν όλοι να τον υποδεχτούν.
Πολλοί έστρωναν τα ρούχα τους, για να περάσει ο Χριστός από πάνω.
Κρατούσαν κλωνάρια από φοίνικες (βάγια) και έψελναν:
«Ωσαννά (Ζήτω) ! Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου»
δηλ. «Ας είναι ευλογημένος Αυτός που έρχεται»
δηλ. «Ας είναι ευλογημένος Αυτός που έρχεται»
Κατόπιν ο συγκεντρωμένος κόσμος άκουσε τη διδασκαλία του Κυρίου. Τη Θριαμβευτική
είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα τη γιορτάζουμε την Κυριακή των Βαΐων, μία
Κυριακή πριν από το Πάσχα. Την ημέρα αυτή ο παπάς στην εκκλησία μοιράζει στους
χριστιανούς κλαδιά δάφνης.
Αν και είναι ακόμα σαρακοστή, η εκκλησία
την Κυριακή των Βαΐων
επιτρέπει το ψάρι. Έτσι και το τραγούδι των παιδιών λέει:
"Βάγια, Βάγια των βαγιών,
τρώνε ψάρι και κολιό,
κι ως την άλλη Κυριακή
με το κόκκινο αυγό ! "
επιτρέπει το ψάρι. Έτσι και το τραγούδι των παιδιών λέει:
"Βάγια, Βάγια των βαγιών,
τρώνε ψάρι και κολιό,
κι ως την άλλη Κυριακή
με το κόκκινο αυγό ! "
Η εβδομάδα που ακολουθεί λέγεται Μεγάλη εβδομάδα. Σ' αυτή γιορτάζουμε τα
Άγια Πάθη του Χριστού μας.
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ
Το τραγούδι για το Σάββατο του Λαζάρου
Ήρθε ο Λάζαρος ήρθαν τα Βάγια
Σήκω Λάζαρε και μην κοιμάσαι
Ήρθε η μάνα σου από την Πόλη
Σου ΄φερε χαρτί και κομπολόι
Γράψε Θόδωρα γράψε Δημήτρη
Γράψε Λεμονιά και κυπαρίσσι.
Του Λάζαρη του Λάζαρη
τ’ αυγό το καλαθάκι
το καλαθάκι μ' θέλει αυγά
κι η τσέπη μου κουκόσια
και το δεξί το χέρι μου
Του Λάζαρη του Λάζαρη
τ’ αυγό το καλαθάκι
το καλαθάκι μ' θέλει αυγά
κι η τσέπη μου κουκόσια
και το δεξί το χέρι μου
θέλ΄ ένα παρατζίκο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


